بازی و سرگرمی

فرزندم می‎خواهد یک گیمر حرفه‎ای شود، کمک!

دانلود سریال مانکن

راهنمایی برای آن دسته از والدین دلواپس

چگونه به یک گیمر حرفه ای تبدیل شویم

قرن بیست و یکم، قرن فرصت‌هاست. کودکان با انبوهی از دانش، دسترسی مدام به تکنولوژی و اینترنت پهن‌باند بزرگ می‌شوند و از این طریق پا در مسیرهایی می‌گذارند که هیچ‌وقت تصور نمی‌شد امکان‌پذیر باشند. سرگرمی‎ها تبدیل به مشاغل می‌شوند و مشاغل، صنایع را به وجود می‌آورند. همینطور هم بود که بازی‎‌هایی ویدیویی از یک سرگرمی صرف (و احتمالاً کودکانه) به یکی از بزرگ‌ترین تجارت‌های دنیای مدرن تبدیل شد و خیلی زود شکل صنعتی به خود گرفت. در این میان اما فقط سازندگان بازی‌های ویدیویی نبودند که از طریق این سرگرمی به نان و نوا رسیدند؛ بلکه گیمرها هم راهی برای درآمدزایی از طریق تجربه بازی‌های محبوب‌شان یافته‌اند. باورتان بشود یا نه، هم‌اکنون شغلی به نام «گیمر حرفه‌ای» وجود دارد که درآمدی چند هزار دلاری تا چند میلیون دلاری را روانه جیب بازیکنان می‌کند.

همه‌چیز از تورنومنت‌های حرفه‌ای بازی‌های مختلف شروع شد. اگرچه در ابتدا جوایز این مسابقات آنقدرها چشمگیر نبود، اما با محبوبیت هرچه بیشتر تورنومنت‌ها، جوایز هم به شکلی تصاعدی افزار پیدا کرد و حالا تیم‌ها یا بازیکنان برنده، ارقامی میلیون دلاری با خود به خانه می‌برند. بعد از این هم شاهد ظهور حرفه «استریم بازی» بودیم؛ به این معنا که بازیکنان حرفه‌ای، بازی خود را به صورت زنده مخابره می‌کنند و در عوض از طریق جذب اسپانسر یا حمایت‌های مالی بینندگان، کسب درآمد می‌کنند.

در چنین عصری، اگر فرزندی دارید که در بازی‌های ویدیویی از خود نبوغ نشان می‌دهد، احتمالاً ایده بهتر این باشد که فضایی برای او فراهم کنید تا به جای اشتغال در حرفه‌های سنتی‌تر که شاید آنقدرها هم مورد علاقه‌اش نباشد، دست به کاری بزند که عاشقش است. در ادامه راهکارهایی برای آن دسته از والدین نگران داریم که با «بحران» تمایل فرزند به گیمر حرفه‌ای شدن مواجه‌اند.

بازی او را درک کنید

هر بازی مشخصه‎های خاص، رده‎بندی مهارتی و پیش‎نیازهای خود را دارد. در میان محبوب‎ترین عناوین امروز، بازی‎‎های استراتژی همزمان (RTS) مانند Starcraft 2، بازی‎های MOBA مانند League of Legends و Dota 2 و بازی‎های تیراندازی اول شخص (FPS) مانند Counter Strike: Global Offensice و Overwatch و Call of Duty را خواهید یافت.

لازم است که چگونگی کارکرد این بازی‎ها را درک کنید. هدف چیست و استراتژی‎ها چقدر عمیق هستند – و اینکه فرزندتان چطور در آن استراتژی جای می‎گیرد. آیا او یک رهبر تمام عیار است و تیمش را در نبردهای دشوار هدایت می‎کند؟ آیا او قاتلی ماهر است و بازیکنان روبه‌روی خود را با ترکیبی از حرکات فریب‎دهنده و سرعتی بالا از پیش رو برمی‎دارد؟ آیا او یک بازیکن پشتیبان باهوش است که اعضای تیمش را وقتی طمع کرده‎اند از مهلکه نجات می‎دهد؟

گیمر :

شما هم‎چنین باید بدانید که او هم‎اکنون چقدر در آن بازی مهارت دارد. در اکثر بازی‎ها، سیستم رده‎بندی آنلاینی وجود دارد که نشان می‎دهد او چقدر با دیگر بازیکنان معمولی متفاوت است. او باید هنگامی که به صورت تمام وقت پای بازی‎های آنلاین می‎نشیند، در بالاترین سطح ممکن باشد. برای مثال در بازی League of Legends، فرزندتان باید در لیگ‎های Master یا Challanger بازی کند، در Overwatch باید رنکی بالاتر از ۳۵۰۰ داشته باشد و در Counter Strike: Global Offensive هم در رده Supreme Master یا Global Elite باشد. اکثر بازیکنان حرفه‎ای در حالی به بالاترین سطح از مهارت دست یافته‎اند که به صورت همزمان مشغول کار یا مطالعه درس در اوقات روز بوده‎اند و تنها زمانی تصمیم به حرفه‎ای شدن گرفتند که پتانسیلی شگفت‎آور در خود دیدند.

تعهد برای تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه‎ای کافی نیست، درست مثل ورزش‎های کلاسیک. بسیاری از گیمرها که مهارت کمتری دارند صدها ساعت صرف تجربه بازی‎های ویدیویی می‎کنند و هیچوقت بهتر نمی‎شوند. او باید از قبل استعداد خوب بودن را داشته باشد و بداند که در یک تیم بودن چه مزایا و معایبی به همراه می‎آورد.

برای بازی‎های تیمی، او باید از قبل با تجربه گروهی با دوستان و از پیش رو برداشتن چالش‎ها راحت باشد؛ چالش‎هایی مانند تورنومنت‎های آنلاین. عدم دسترسی به گروهی از دوستان که به صورت مداوم با آن‎ها وارد رقابت شود، می‎تواند این زنگ خطر را به صدا درآورد که او در پیوستن به یک تیم حرفه‎ای به مشکل خواهد خورد.

رفتار و ذهنیت او را بررسی کنید

مثل اکثر حوزه‎ها در زندگی، بهبود یافتن عمدتاً یک وضعیت ذهنی است. در بازی‎های تیمی به صورت خاص شاهد دو نوع آدم خواهید بود؛ نخست بازیکن «سرزنشگر» و دیگری بازیکن «خود بازتاب‎گر».

نخستین نوع از بازیکنان، مسئولیت هر اشتباه یا باخت را به گردن هم‌تیمی‎های خود می‎اندازند. اگرچه این موضوع می‎تواند گاهی اتفاق بیفتد که از شیوه بازی یک بازیکن دیگر ناراحت شوید، سرزنش مداوم دیگران معمولاً باعث می‎شود که شخص نتواند روی چگونگی بهبود بازی خود متمرکز باشد.

نوع دوم اما همواره به باخت خود اذعان می‎کند و نخستین موضوعی که به ذهنش می‎رسد اینست که «چطور می‎توانستم بهتر بازی کنم و علی‎رغم مشکلاتی که با آن‎ها مواجه شدیم به پیروزی می‎رسیدم؟». این‎ها افرادی هستند که در نهایت حرفه‎ای می‎شوند، زیرا هیچوقت به دنبال بهانه نیستند. آن‎ها سخت کار می‎کنند؛ حتی اگر آنقدرها خوش‎شانسی نیاورند، حتی اگر همه‎چیز به ضررشان باشد. و این ذهنیتی است که فرزند نوجوان شما به هنگام تجربه یک بازی باید داشته باشد. اگر او هنوز چنین رویکردی ندارد، در این پروسه کمکش کنید و به او بیاموزید اگر می‎خواهد به سطوح بالا از مهارت دست پیدا کند، باید با شرایط کنار بیاید.

توافق کنید

فضا دادن به فرزندتان برای اینکه وقت زیادی را صرف بازی‎های ویدیویی کند باید یک قرارداد اخلاقی باشد. آن‎چه اکثر بازیکنان جوان با خود می‎گویند اینست که «به محض دریافت دیپلم، یک سال وقت دارم که وارد یک تیم حرفه‎ای شوم و اگر موفق نشدم، دوباره به سراغ درس و کار می‎روم». چنین کاری جواب می‎دهد چون شما یک بازه زمانی و یک هدف مشخص کرده‎اید که اگر قابل دسترسی نباشد، به تصمیم طبیعی بازگشت به یک حرفه‎ شغلی «کلاسیک‎تر» منجر می‎شود.

اکثر بازیکنان حرفه‎ای در نهایت به دانشگاه یا کاری که در صنعت گیم عاشقش هستند بازمی‎گردند، چون به خوبی درک می‎کنند که دیگر آنقدر مهارت ندارند که در سطوح بالا باقی بمانند. استفانو ساتوری، بازیکن حرفه‎ای و فرانسوی بازی Starcraft 2 به مدت سه سال به صورت حرفه‎ای بازی کرد، چندین جایزه به دست آورد و از طریق جوایز تورنومنت‎ها، همکاری با اسپانسرها و استریم، درآمدی ۷ رقمی داشت اما در نهایت به دانشگاه بازگشت.

در نظر داشته باشید که اکثر بازیکنان رقابت‌طلب، صرفاً در بازی‎های ویدیویی رویکردی رقابتی ندارند، آن‎ها در زندگی هم برنده هستند. شکست‎های بزرگ معمولاً باعث می‎شود یا به شکلی چشمگیر بهبود یابند یا حرفه قبلی را به کل رها کرده و وقت‎شان را صرف کاری دیگر کنند. گیمر

حامی اما واقع‎گرا باشید

اگر اوضاع در حال جدی شدن است، شما باید نخستین طرفدار او باشید. خوشبختانه برای فرزندتان، ما در حال ورود به عصری هستیم که بازیکنان و استریمرها از محبوبیت زیادی میان هم سن و سالان‎شان برخوردار هستند.

با این همه، بازی‎های آنلاین فضایی بسیار رقابتی هستند. چون این روزها دسترسی به یک کیبورد بسیار راحت است و شما باید با میلیون‎ها بازیکن رقابت کنید که همگی رویای مشابه پیوستن به یک تیم حرفه‎ای را دارند.

به این ترتیب، در شرف بهترین بودن و سخت تمرین کردن لزوماً به معنای به موفقیت رسیدن نخواهد بود. موضوع می‎تواند بین به اندازه کافی خوب نبودن، عدم پیدا کردن هم‎تیمی‎های مناسب و بدشانس بودن در پیدا کردن اسپانسر متغیر باشد. فرزند شما ممکن است به موفقیت نرسد، و در این صورت مثل هر اتفاق دیگری در زندگی مسئولیت شماست که از او حمایت کرده و در مسیر درست قرارش دهید تا در حوزه‎ای دیگر موفق شود.

مطمئن شوید که معنای «گیمر حرفه‎ای» بودن را می‎داند

بازی کردن در سطوح بالاتر به این معناست که شما یک مدیر برنامه و یک مربی دارید و باید به یک برنامه زمانی سفت و سخت، ورزش مداوم، استرس و اهداف جاه‎طلبانه بچسبید. چنین رویکردی شدیداً با بیدار شدن در میانه روز و بازیکن کردن برای تمام روز و پر کردن شکم با چیپس تفاوت دارد و هرکسی نمی‎تواند با چنین تغییرات چشمگیری در سبک زندگی کنار بیاید.

گیمر حرفه‎ای بودن ضمناً به این معناست که گاهی از اوقات اگرچه نمی‎خواهید بازی کنید، اما مجبور به بازی کردن می‎شوید. مثل هر شغل دیگری. از شما خواسته می‌شود نقش‎هایی را در تیم ایفا کنید که شاید عاشقشان نباشید و اگر به اندازه کافی مهارت نشان ندهید، از تیم کنار گذاشته می‎شوید.

در سطوح بالای گیمینگ، فشاری مضاعف روی بازیکنان خواهد بود. باید به کشورهای مختلف پرواز و در تورنومنت‎های مختلف شرکت کرد، باید به یک شخصیت برجسته بودن و برقراری ارتباط با طرفداران عادت داشت و در عین حال، به تمرین مداوم پرداخت تا صندلی ارزشمندی که در تیم به دست آمده از دست نرود.

بازیکنان حرفه‎ای گاهی ممکن است به «خانه‎های گیمینگ» بروند (و برای بهبود مهارت‎ها با هم‎تیمی‎هایشان بازی کنند) که البته بازیکنان مختلف تجارب متفاوتی از آن داشته‎اند. برای اکثر افراد موثر واقع می‎شود، اما برخی نمی‎توانند فشار و از خود گذشتگی‎های رایج آن را تحمل کنند – از منظر زندگی اجتماعی و روتین‎های روزانه. مطمئن شوید فرزندتان فکرهایش را کرده و از منظر روانی برای موافقت با چنین قراردادهایی آماده شده.گیمر

جمع‎بندی

ما شدیداً شما را به یادگیری هرچه بیشتر درباره گیمینگ و بازی‎های ویدیویی ترغیب می‎کنیم. به وب‎سایت‎های مرتبط با اخبار بازی و تورنومنت‎ها سر بزنید، درباره تیم‎های مورد علاقه‎اش بخوانید و به مسابقات محلی یا کشوری ببریدش. لایو استریم تورنومنت‎های مختلف را با او تماشا کنید تا متوجه شوید یک بازیکن حرفه‎ای ورزش‎های الکترونیکی بودن چه مزایایی دارد: تجربه فینال در استودیوم‎هایی که جای سوزن انداختن در آن‎ها نیست، با هزاران هزار تماشاگر آنلاین، جوایز نقدی میلیون دلاری و لشگری از متخصصین حوزه‎های مختلف بازی که کارشان را متعهد به این رویداد کرده‎اند. و مهم‎تر از هر چیز: با ذهنی باز به تمام این‎ها نگاه کنید – بازی‌های ویدیویی دنیایی پر از فرصت‎های تازه هستند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

قالب وردپرس وردپرس افزونه وردپرس پاتوق وردپرس
بستن
بستن