سینمای ایراننقد و بررسی فیلم

یادداشت اصغر نعیمی پس از تماشای فیلم «قسم»

تجربه ای دلپذیر و تاثیرگذار

دانلود سریال مانکن

«قسم» یک نمونه درست و فیلمی مثال زدنی برای پاسخ به این پرسش دیرین است که سینمای امروز ما به چگونه فیلم هایی نیازمند است. محسن تنابنده در دومین تجربه کارگردانی خود با انتخاب ایده ای دشوار و البته جذاب و جاه طلبانه می کوشد و موفق می شود تا مولفه های اصلی یک درام جنایی -مبتنی و وفادار به قواعد ژانر- را در بستری بومی و اینجایی به داستانی جذاب و پرکشش تبدیل کند. این شاید اولین بار در سینمای ما باشد که نویسنده ای توانسته عناصر کاملا بومی داستان را در کنار الگوهای ژانری همساز و هماهنگ کند. اما این موفقیت، همه دستاورد تنابنده در ساخت «قسم» نیست.

در واقع هر چند فیلمنامه ریزبافت، پر از جزییات و خوب نوشته شده «قسم» یکی از نقاط قوت آن است، اما فیلم، امتیاز اصلی خود را از اجرای ماهرانه و کارگردانی سنجیده تنابنده می گیرد که در ساخت و پرداخت صحنه ها و موقعیت ها غنای خاصی به متن داده. البته که شاید در وهله اول ساختار سهل و ممتنع فیلم چندان به چشم نیاید، اما من این اجرای غیر متظاهرانه و یکدست در زمینه های مختلف، اعم از میزانسن ها یا هماهنگ کردن بازی بازیگران و… را مهم ترین چالش تنابنده در کارگردانی «قسم» می دانم. چالشی که در نهایت هم از آن با موفقیت بیرون آمده است.

نقد فیلم قسم

استراتژی خوددارانه و کمینه گرای او در نحوه اجرا، که مبتنی است بر امتناع از هر نوع جلوه گری در شکل نماها و طراحی میزانسن ها -آنهم در فیلمی جاده ای با شخصیت های پر تعداد- همراه با تمرکز بر روایت بی لکنت داستان، با ریتمی فکر شده و بازی های پر حس و حال و یکدست بازیگران، دقیقا همان چیزی است که تماشای «قسم» را به تجربه ای دلپذیر تبدیل می کند که تاثیرش تا مدت ها باقی می ماند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

قالب وردپرس وردپرس افزونه وردپرس پاتوق وردپرس
بستن
بستن