نقد و بررسی فیلم
موضوعات داغ

نقد و بررسی فیلم Maleficent: Mistress Of Evil حضور آنجلینا جولی در دنباله‌ای غیرضروری

دانلود سریال مانکن

حتی یک پری جادویی و شیطانی باید یاد بگیرد به دخترش اجازه دهد رشد کرده و زندگی خودش را بسازد: این خط داستانی اصلی Maleficent: Mistress Of Evil «مالیفیسنت: معشوقه شیطان» است، دنباله‌ای تاریک که از همان جلوه‌های غیرضروری و داستان‌سرایی سطحی استفاده می‌کند که دیگر فیلم‌های فانتزی از آن رنج می‌برند. مثل فیلم اول محصول ۲۰۱۴، در اینجا هم بهترین ویژگی فیلم آنجلینا جولی (Angelina Jolie) است که به شخصیت اصلی ترسناکی باشکوه و هوشمندی جالبی داده، آن هم در فیلمی که مالیفیسنت باید اجازه دهد دخترخوانده‌اش آرورا (با بازی ال فانینگ (Elle Fanning)) با یک انسان ازدواج کند، در حالی که او از انسان‌ها متنفر است.

Maleficent: Mistress Of Evil قصد و هدف خوبی دارد – نمایش اهمیت فراگیر بودن، مطالعه روابط بین مادران و بچه‌های آن‌ها و غلبه دادن امید بر ترس – اما نیت خوب باعث نمی‌شود یک بلک‌باستر آزاردهنده از فیلم‌های فانتزی قبلی خودش متمایز باشد. فیلم اول Maleficent فروش کلی ۷۶۰ میلیون دلاری داشت و دیزنی امیدوار است حداقل با قسمت دوم همین مقدار فروش را تجربه کند. این استودیو در حال اکران پشت سرهم بازسازی‌های موفقی مثل Aladdin «علاءالدین» و The Lion King «شیر شاه» بوده و اگرچه شاید Maleficent: Mistress Of Evil به اندازه این دو فیلم موفق نباشد، اما فیلمی است که برخلاف Joker «جوکر» و Gemini Man «مرد ماه جوزا» مخاطبان زن را هدف قرار داده است.

فیلم این‌طور آغاز می‌شود: مالیفیسنت (با بازی جولی) از اینکه شاهزاده آرورا (با بازی فانینگ) می‌خواهد با شاهزاده فیلیپ زیبا (با بازی هریس دیکینسون (Harris Dickinson)) ازدواج کند نگران است. او به عنوان یک پری که همیشه با انسان‌های غیرقابل اعتماد سروکار داشته، نسبت به این ازدواج خیلی محتاطانه رفتار می‌کند. اما با وجود اینکه پدر فیلیپ یعنی پادشاه جان (با بازی رابرت لیندزی (Robert Lindsay)) فقط به دنبال صلح است، همسر فریبکارش ملکه اینگریث (با بازی میشل فایفر (Michelle Pfeiffer)) نقشه کودتایی را کشیده که منجر به اعلام جنگ علیه پریان می‌شود – و ممکن است رابطه مالیفیسنت با دخترخوانده خودش را به خطر بیاندازد.

در فیلم اول شاهد داستان اریجین قابل همدردی برای هیولای شرور قصه Sleeping Beauty «زیبای خفته» بودیم، که این بازیگر برنده اسکار را با گریمی جذاب همراه کرده بود تا شبیه شخصیت شرور انیمیشن محصول ۱۹۵۹ شود. تازگی طراحی آن شخصیت در Mistress Of Evil قابل تکرار نبوده، بنابراین کارگردان یواخیم رانینگ (Joachim Ronning) مجبور شده یک دنیای فانتزی با مناظر و شخصیت‌های جدید بسازد، در حالی که خطرات داستانی را هم افزایش می‌دهد. دنباله‌ای که با پیشنهاد ازدواج شروع می‌شود، با صحنه‌های نبرد حماسی به پایان می‌رسد که سرنوشت چندین قلمرو به آن بستگی دارد.

Maleficent: Mistress Of Evil به شدت تلاش می‌کند صحنه‌های خیره‌کننده‌ای برای مخاطبانش به نمایش بگذارد، که متاسفانه منجر به خلق تصاویر کامپیوتری تاریک، درختان و دیگر موجودات جنگلی بی‌روح شده است. هر چقدر گریم و بال‌های باشکوه مالیفیسنت تحسین‌برانگیز باشند – که شخصیت انیمیشنی را به صورت سه بعدی بازسازی کرده است – بقیه فیلم از همان مشکلات ساختاری دیگر فیلم‌های فانتزی رنج می‌برد. در یک زیرداستان، مالیفیسنت متوجه می‌شود او آخرین موجود از گونه خودش نیست و فیلم از چیویتل اجیوفور (Chiwetel Ejiofor) در نقش رهبر این موجودات استفاده می‌کند که تاثیر احساسی کافی را در مخاطب ندارد. تنها زمانی که Mistress Of Evil حالت تازه‌ای به خودش می‌گیرد – به جز ظاهر جذاب و گونه‌های تیزشده آنجلینا جولی – هنرنمایی فایفر در نقش ملکه اینگریث است که با لبخندش غرور خودش را پنهان کرده در حالی که قصد دارد تمام پریان را نابود کند.

این فیلم انسان‌ها را در مقابل پریان قرار داده و قصد دارد موضوع ترس از بیگانگان را بررسی کند؛ اما کمی عجیب است که Mistress Of Evil مخاطب را ترغیب می‌کند به جای انسان‌ها طرفدار مالیفیسنت باشند. زشتی نسل‌کشی و سیاست‌های استبدادی موضوعات مهمی در فیلم هستند و Mistress Of Evil تحمل کردن دیگران را ترویج کرده و تقسیمات انسانی گذشته را کنار می‌گذارد. اما هر چقدر هم این نکات جذاب باشند، به اندازه لحظات داستانی قابل پیش‌بینی و سطحی هستند.

نقطه عطف فیلم زمانی است که مالیفیسنت متوجه می‌شود آرورا، دختر جوانی که او زیر پروبال خودش گرفته بود، حالا به یک زن بالغ تبدیل شده است – تغییری تلخ و شیرین برای موجودی که گذشته دردناکش باعث شده نتواند با دیگران ارتباط خوبی برقرار کند. در همین حین که مالیفیسنت باید با ملکه اینگریث بجنگد، جولی هم باید با فیلمی مقابله کند که آن‌قدر در جلوه‌های ویژه غرق شده که حضور نیرومند او را کم‌ارزش جلوه می‌دهد. اما صحنه‌های او در کنار فانینگ تاثیرگذار هستند، مخصوصا وقتی آرورا به او یادآوری می‌کند یک مادرخوانده شرور و بدجنس نیست.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

قالب وردپرس وردپرس افزونه وردپرس پاتوق وردپرس
بستن
بستن